Victor Fraga / DirtyMovies.org (31/05/2016)

Review published on dirtymovies.org

Can you be impartial when your family integrity is at stake? Documentary investigates the rise of the far-right in Greece, police complacency and the implications for foreigners and for liberal activists living in the Balkan nation.

Partiality is central to journalism. Even if you have strong ideological convictions and political affiliations, you should report facts from an unbiased and neutral perspective – or at least to pretend to do so – for the sake of credibility. Journalist and filmmaker Angélique Kourounis entirely shuns this principle when doing the documentary Golden Dawn: a Personal Affair. She establishes in the beginning of the movie: “how can you stay impartial, when your husband is a Jew, one of your sons is gay, the other one is an anarchist and you are a left-wing feminist and the daughter of immigrants” – all of these groups are despised by the deeply racist Greek far-right party Golden Dawn, the subject of the movie.

The extensive material, reaching a total of a 100 hours of video and audio, on which the film is based, is the byproduct of Kourounis’ survey and research into Greek far-right politics over the course of five years. The international media have often described Golden Dawn as a neo-Nazi and fascist party, though the group rejects these labels. Leading members have expressed admiration of the former Greek dictator Ioannis Metaxas and of Hitler. They have also made use of Nazi symbolism, and their logo is strangely similar to a swastika. They are openly nationalistic and firm believers of Hellenism (a belief in Greek superiority: a party member cries out “Greece will cover the earth”), but they attempt to deny racism and xenophobia. A party member who was an aid volunteer in Africa explains the twisted rationale: “I like foreigners, I even help them, as long as they don’t come here”.

Before the economic crisis, Golden Dawn was just a small cult, with less than 0.2% of the vote. They have since seized the opportunity to donate food and blood to the poor under one condition: they must prove that they are Greek by showing their ID. This apparent Samaritanism combined with an inflammatory nationalistic rhetoric catapulted Golden Dawn to parliament, where they currently hold 17 seats, and are the third political in the country. They believe that the right-wing party New Democracy (the second largest in the country) has failed the nation, and that soon Golden Dawn will overtake them.

Golden Dawn uses both verbal and physical violence in order to get their message across. Most of their members are loud and boisterous, and they have attacked and killed both Greeks and foreigners – most notoriously the anti-fascist rapper Pavlos Fyssas. Many of their members, including their leader Nikolaos Michaloliakos, were consequently arrested. Once again, Golden Dawn seized the opportunity and played the victim card, thereby energising their membership and increasing their popularity.

The film makes some very concerning revelations: the Greek media has kept their silence and mostly refuse to denounce these violent crimes of Golden Dawn. The police are strangely complacent: they even arrested an Afghani victim instead of helping him claiming that the man was drunk. Korounis makes the bold assertion that Golden Dawn “lend a right hand” to the police by carrying out the dirty work that they do not want to perform.

The movie also investigates the dark past of the party, when leading members proudly boasted pictures of Hitler. Many Nazi values are still compatible with the party, such as the racism, the hierarchical structure and the use of classic Goebbels’ tactics of deception in public discourse. Their modern members dismiss Nazism as German, but they are not afraid of translating the ideology and values to the Greek sphere.

Despite setting out to be a “personal affair”, this movie fails to tell a personal story. Apart from the claim in the beginning of the movie, Korounis does not explain how the rise of Golden Dawn could affect her. We never learn where the director and her family live – even whether they are in Greece. Instead, the film feels like a straight-forward piece of investigative journalism. Perhaps not coincidentally, it was supported by Reporters Without Borders.

Golden Dawn: A Personal Affair is currently being exhibited in film festivals across Europe and the world.

Euronews (Giorgos Mitropoulos – 16/3/2016)

18th Thessaloniki Film Festival: Golden Dawn under the microscope of Angelique Kourounis

Angelique Kourounis’ “Golden Dawn: A Personal Affair” has provoked several discussions at this year’s documentary film festival, capturing in sharp detail the phenomenon of Golden Dawn in Greece through interviews with supporters and party leaders. Her intention in this, her third film is to show us what is in the mind of the Golden Dawn supporter next door, and to show us that the monster of fascism is growing more gigantic daily every day in front of our eyes. It helps us to realize that this is indeed a personal affair that affects all of us. Continue reading “Euronews (Giorgos Mitropoulos – 16/3/2016)” »

Exostispress (Greece – 16/3/2016)

By Sotiria Papantoniou

Golden Dawn: A Personal Affair – What’s in the mind of the neo-Nazi next door?

Angélique Kourounis’ documentary about the existence and the rise of nationalist party Golden Dawn is indeed a personal affair, but one which affects us all as citizens of the country and as citizens of the world. From the outset, the title of the film clearly indicates that the barrier of absolute objectivity is broken, as the director and journalist/creator relates the phenomenon to a personal level, but of course without denying its social dimensions. The main question the film sets out to answer is what attracts supporters of the party – from the unemployed youth to the affluent middle aged – to this sometimes politically weak party. Clearly, the project explores in depth the recent and rapid rise of the party in formal politics, as well as the attitude of the media and the authorities towards the party, with certain revelations that even the very informed may be unaware of. Continue reading “Exostispress (Greece – 16/3/2016)” »

EXOSTISPRESS / ΣΩΤΗΡΙΑ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (16/03/2016)

Χρυσή Αυγή: Προσωπική Υπόθεση – Τι έχει στο μυαλό του ο χρυσαυγίτης της γειτονιάς σου;

Το ντοκιμαντέρ της Angélique Kourounis σχετικά με την ύπαρξη και την άνοδο του εθνικιστικού κόμματος της Χρυσής Αυγής είναι πράγματι προσωπική της υπόθεση, η οποία όμως αφορά όλους μας, ως πολίτες της χώρας, ως πολίτες του κόσμου. Εξ αρχής η ταινία ακόμη και από τον τίτλο της δηλώνει ξεκάθαρα πως το φράγμα της απόλυτης αντικειμενικότητας σπάει, καθώς η σκηνοθέτιδα και δημοσιογράφος δημιουργός της ανάγει το φαινόμενο σε προσωπικό πρόβλημα, χωρίς βέβαια αυτό να στερεί τις κοινωνικές του διαστάσεις. Το βασικό ερώτημα που καλείται να απαντήσει είναι το τι έχει βρει ο κάθε οπαδός του κόμματος- από τον άνεργο νέο μέχρι τον εύπορο μεσήλικο- σε αυτό το άλλοτε πολιτικά αδύναμο κόμμα. Σαφώς, το έργο ερευνά σε βάθος τη σχετικά πρόσφατη ραγδαία άνοδο του κόμματος στα πολιτικά πράγματα, καθώς επίσης και τη στάση των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και των φορέων της εξουσίας απέναντί του και αποκαλύπτει πτυχές που ακόμη και οι πολύ ενημερωμένοι μπορεί να αγνοούν. Continue reading “EXOSTISPRESS / ΣΩΤΗΡΙΑ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ (16/03/2016)” »

IN.GR / ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΤΕΛΑΚΗ (18/03/2016)

Σε ένα από τα ντοκιμαντέρ που έχει συζητηθεί περισσότερο στο 18ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, η Ανζελίκ Κουρούνη προσπαθεί να κατανοήσει τι έχει στο μυαλό του ο ψηφοφόρος της Χρυσής Αυγής που βρίσκεται στη διπλανή πόρτα. Και η καταγραφή της σοκάρει και προβληματίζει.

«Μπορεί κανείς να μείνει αμερόληπτος στη θέση μου; Ο σύντροφός μου είναι εβραίος, ο ένας μου γιός gay, ο άλλος αναρχικός κι εγώ αριστερή φεμινίστρια, κόρη μεταναστών. Αν η Χρυσή Αυγή έρθει στα πράγματα, το μόνο μας πρόβλημα θα είναι σε ποιό βαγόνι θα μας βάλουν». Από την έναρξη ήδη του ντοκιμαντέρ, η σκηνοθέτις (και ανταποκρίτρια πολλών γαλλικών μέσων ενημέρωσης, όπως το TV5 Monde), ξεκαθαρίζει γιατί -όπως λέει ο τίτλος του ντοκιμαντέρ της- για εκείνη η Χρυσή Αυγή είναι πέρα από μία υπόθεση όλων και μία «προσωπική υπόθεση».

Επί χρόνια η δημοσιογράφος πηγαίνει σε συγκεντρώσεις της Χρυσής Αυγής (η Ανζ.Κουρούνη επιμένει ότι πρέπει να την αποκαλούμε νεοναζιστικό κόμμα), μπαίνει στα σπίτια μελών της οργάνωσης και σε τοπικές οργανώσεις, προσπαθώντας να Continue reading “IN.GR / ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΤΕΛΑΚΗ (18/03/2016)” »

CINEPIVATES (16/03/2016)

Η Ανζελίκ Κουρούνη, με θάρρος και επιμονή, καταγράφει επί χρόνια τη δράση της Χρυσής Αυγής. Τα τάγματα εφόδου, τις συγκεντρώσεις, το τι συμβαίνει μέσα σε μία τοπική οργάνωση, και κυρίως τι έχει στο μυαλό του ο Χρυσαυγίτης της διπλανής πόρτας. Η σκηνοθέτις διαπιστώνει ότι Continue reading “CINEPIVATES (16/03/2016)” »

ALTERTHESS / ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΕΡΣΑΝΙΔΗΣ (18/03/2016)

«Χρυσή Αυγή: Προσωπική υπόθεση», της Ανζελίκ Κουρούνη: Σκεφθήκατε (σκεφθήκαμε) ποτέ πως γεννιέται μέσα σας (μας) ένας φασίστας; Πως μπορεί ένας καθημερινός άνθρωπος, ένας άνθρωπος σαν εμάς να προσχωρήσει στη ναζιστική «ιδεολογία»; Πως μπορεί να γίνει ψηφοφόρος, μέλος και στέλεχος στη συμμορία της Χρυσής Αυγής; Αυτό εξερευνά η Ανζελίκ Κουρούνη και τα καταφέρνει πολύ καλά. Φέρνει στην επιφάνεια Continue reading “ALTERTHESS / ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΕΡΣΑΝΙΔΗΣ (18/03/2016)” »

REJECTED / ΜΙΛΤΟΣ ΤΟΣΚΑΣ (16/03/2016)

Παρακολουθήσαμε στην κατάμεστη αίθουσα του Ολύμπιον, το ντοκιμαντέρ της Αντζελίκ Κουρούνη για την δράση της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα. Γενικότερα δεν μ’αρέσει να παίρνω πολιτική θέση, κρατώ τις απόψεις μου για τον εαυτό μου. Από την πρώτη στιγμή όμως καταλάβα πως θα δούμε μία αποκρυσταλλωμένη θέση, διότι η συγγραφέας έζησε στη Γαλλία και βίωσε ανάλογες καταστάσεις και με το κόμμα Λε Πεν. Δεν θα ήταν μία επιπόλαια προσέγγιση των πραγμάτων. Η ίδια αριστερή, με άντρα Εβραίο, έναν γιο ομοφυλόφιλο κι έναν αναρχικό. Κι όμως δείχνει να έχει άγνοια κινδύνου.

Continue reading “REJECTED / ΜΙΛΤΟΣ ΤΟΣΚΑΣ (16/03/2016)” »

FLIX / ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΡΑΝΑΚΗΣ (Greece – 16/03/2016)

Η δημοσιογράφος Ανζελίκ Κουρούνη προσπαθεί να μπει στο μυαλό των χρυσαυγιτών για να καταλήξει στο απέραντο σκοτάδι της ελληνικής κοινωνίας. Σε μία θαρραλέα, απαραίτητη μαρτυρία για το τέρας που συνεχίζουμε να θρέφουμε στη διπλανή μας πόρτα.

Continue reading “FLIX / ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΡΑΝΑΚΗΣ (Greece – 16/03/2016)” »

cinefreaks / Ανεστης Χατζηδιακος (Greece – 16/03/2016)

Μια δημοσιογράφος ερευνά για χρόνια την οργάνωση του ελληνικού νεοναζιστικού κόμματος «Χρυσή Αυγή».

Η οικονομική κατάρρευση, η πολιτική αστάθεια και οι οικογενειακές σχέσεις έρχονται σε πρώτο πλάνο καθώς το ντοκιμαντέρ προσπαθεί να ανακαλύψει «τί έχουν στο κεφάλι τους οι Χρυσαυγίτες που παρουσιάζονται ως θύματα» του συστήματος.

Η Χρυσή Αυγή «ποτέ δεν κρύφτηκε», όσον αφορά στην ιδεολογία της. Η απήχησή της στις κάλπες μπορεί παλιότερα να ήταν απειροελάχιστη, όμως η συμβατότητα αυτής της ιδεολογίας με γερά παγιωμένες αντιλήψεις στην Ελλάδα – που καλλιεργούν πολλοί κληρικοί, τα περισσότερα ΜΜΕ και το πολιτικό σύστημα – αποτελεί το εύφορο έδαφος στο οποίο ανθεί η οργάνωση.

Η σκηνοθέτρια εξετάζει το θέμα μέσα από Continue reading “cinefreaks / Ανεστης Χατζηδιακος (Greece – 16/03/2016)” »